Beleidsonderzoek|beleidsadvies|projectleiding

Contact

ellenoffers.nl

info@ellenoffers.nl

06 5757 6811

Alleen ga je sneller, samen kom je verder

Ellen Offers 

Pitch

Op 2 maart 2020 pitchte ik op onze netwerkavond. Het was niet de eerste keer dat ik een pitch voorbereidde. Toch pakte ik er nog even een checklist bij: Een (elevator) pitch duurt de tijd dat je met iemand in de lift staat. In die tijd moet je je punt gemaakt hebben: wie ben je (persoonlijk en eerlijk), wat doe je, wat voeg je toe en wat vraag je de luisteraar.

Mijn pitch ging ongeveer zo:

In 2015 ben ik voor mezelf begonnen. Ik wilde nog één keer mezelf opnieuw uitvinden. Inmiddels is het vijf jaar later en vroeg ik me voor deze pitch af of dat gelukt is.

Gelukt is dat ik de stap van loondienst, met alle zekerheden die daarbij horen, naar ondernemer gemaakt hebt. Het is ook gelukt interessante opdrachten te krijgen. Ik maakte bijvoorbeeld arbeidsmarktprognoses, toekomstscenario’s voor de zorg voor verstandelijk gehandicapten, ik onderzocht provinciaal beleid en deed mee aan MKB@Work. Recent beantwoordde ik de vraag hoe het gaat met sociale werkbedrijven. Ik zit nog in een Raad van Toezicht en regelmatig coach ik iemand.

Mezelf opnieuw uitvinden door ook echt ander werk te gaan doen, zoals het begeleiden van veranderingsprocessen in organisaties, is niet gelukt. Eigenlijk lijkt mijn werk nog sterk op het werk dat ik in loondienst deed. Dat werk vertoonde ook veel variatie en was dus nooit hetzelfde. De rode draad is dat het altijd om sociale vraagstukken gaat en dat er meestal onderzoek bij komt kijken.

Met de onzekerheid van het ondernemerschap heb ik leren omgaan. Periodes met en zonder opdrachten wisselen elkaar af. In het begin was ik in die rustige periodes nog heel hard op zoek naar opdrachten, nu laat ik het meer gebeuren en geniet ik van de vrije tijd die ik tussendoor heb. Op dit moment heb ik weer ruimte voor een nieuwe opdracht, dus als jullie iets weten?

Hoewel ik complimenten kreeg, hield ik er zelf een onbevredigd gevoel aan over. Aanvankelijk weet ik dit aan het feit dat mijn wat onvoldoende afgebakend is. Ik heb geen focus en focus is, volgens veel managementgoeroes, de basis voor succes.* Maar alles in mij verzet zich tegen focus. Ik wil, binnen de grenzen van mijn ambacht van sociaal wetenschappelijk onderzoeker, breed zijn en open staan voor nieuwe kennis en oplossingen.

Recent coachte ik een ondernemer met de methode van een andere goeroe Simon Sinek.* Sinek is de bedenker van de Golden Circle. Volgens hem overtuig je je publiek niet met wat je doet, maar met waarom je het doet. Je hoe is vervolgens de kracht waarmee jij je waarom realiseert. Eventueel vertel je nog wat je doet. Net als de eerder genoemde goeroes ‘bewijst’ hij dit met verhalen van succesvolle ondernemers. Je waarom ontdek je door te vertellen over de momenten waarin je je op je best voelt (Mead&Docker 2017).

Waarom koos ik niet direct voor deze insteek? Aan de slag! Mijn eerste poging luidde:

Ik wil dat in Nederland iedereen tot zijn recht kan komen. Ik verzamel, combineer en analyseer relevante informatie, stel uitvoerbare acties voor en begeleid deze. Meestal draait het in mijn werk om arbeidsvraagstukken, zowel op het niveau van individuen, organisaties, als van de samenleving als geheel. Voorbeelden van recente opdrachten zijn …

Gaap. Het klopt wel, maar zelfs ík val ervan inslaap. Hoe vertel ik dit op een pakkende manier? Ik ging te rade bij momenten waarop ik me op mijn best voel(de), momenten die volgens Sinek mijn waarom blootleggen. Dit is het resultaat.

Als arme student reisde ik eind jaren zeventig graag in Oost-Europa. Daar was mijn kwartje een gulden waard en kon ik met weinig geld lekker lang op reis. Maar dat was niet het enige dat me in het Oostblok aantrok. Ik wilde daar vooral heen om te zien hoe ze daar het socialistische ideaal in de praktijk brachten: iedereen een goede opleiding, iedereen een baan, gratis en goede gezondheidszorg. Het feit dat ik wél kon reizen en mijn Oost-Europese leeftijdsgenoten níet was ongemakkelijk, maar het beeld dat zij hadden van het rijke West-Europa klopte in mijn ogen ook niet. Bij ons zag ik veel ongelijkheid. En daar wilde ik wat aan doen!

Mijn studie Andragologie bood daar alle ruimte voor. Deze studie was er bij uitstek op gericht de positie van bijvoorbeeld arbeiders, psychiatrisch patiënten, gastarbeiders en vrouwen te verbeteren. Dit streven naar meer sociale rechtvaardigheid heeft me nooit meer losgelaten.

Mijn bijdrage ligt vooral in het doen van onderzoek. Dat klinkt abstract, maar is in mijn geval ook erg praktisch. Het klinkt ook groot, maar vindt zelfs in een individueel coachtraject plaats. En ook mijzelf probeer ik steeds kritisch te bevragen. Het gaat erom kennis, die vaak al aanwezig is, boven tafel te halen. Een goede analyse kan vrij vlot bruikbare verandervoorstellen opleveren. Alle fasen in onderzoek zijn belangrijk, maar misschien vind ik het naar buiten brengen van de resultaten nog wel het belangrijkst. Dan kan er namelijk iets mee gedaan worden.

Toen ik in 2015 voor mezelf begon, nam ik mij voor alleen nog werk te doen waarin ik mijn idealen herken. Dat is gelukt! Ik heb bijvoorbeeld bijgedragen aan het arbeidsmarktvraagstuk in de zorg, meegedacht over de toekomst van de gehandicaptenzorg, onderzoek gedaan naar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt in het MKB en gepubliceerd over de positie van sociale werkbedrijven.
Op dit moment heb ik geen opdracht en kijk ik uit naar een nieuw vraagstuk waaraan ik mijn bijdrage kan geven!

* Hoewel de theorieën van managementgoeroes verschillen, ‘bewijzen’ ze deze op dezelfde manier, namelijk met verhalen van succesvolle ondernemers. Het gaat er mij niet om wat ‘waar’ is, maar wat voor míj werkt.

 

Dit verhaal postte ik eerder op LinkedIn.